گفتا من آن ترنج ام!

صدای محسن نامجو را با این آهنگ که نه، با آهنگ تیتراژ سریال ترش و شيرين شناختم. ولی این آهنگ «ترنج» بود که یازده سال پيش،او را برای من همیشگی کرد.

بیایید همه چیز و همه کارها و فعالیت های قبل و بعد از این کار را کنار بگذاریم، و تصور کنیم اصلا بعد از این آهنگ هیچ کار دیگری نکرده و نخوانده. فکر کنیم محسن نامجو همین ترنج است و بس . من یکی که فکر کنم همین یک آهنگ اینقدر خلاقیت و زیبایی و هنر دارد که برای اینکه اسم او را به عنوان یک هنرمند بزرگ و ماندگار ثبت کند کافی ست.

***

درست همین موقع ها آخر پاييز ، یازده سال پیش بود که دوستی خوش ذوق، آهنگ او را به من داد و من مثل دیوانه ها تا چند روز مدام فقط همین یک آهنگ را play میکردم و باز و باز و باز... ترم اول دانشگاه، حس و حال عجیب برای تجربه های نو، بودن دنیایی بی انتها در پیش رو، و کلي شور و حال ...و این آهنگ که برای من شده بود تجسم همه این بی قیدی و رهایی.

حالا را نمی دانم که این همه خواننده رپ و راک و تلفیقی خوان و این همه band و گروه پیدا شده اند، اما آنوقت محسن نامجو همان چیزی بود که باید می بود و البته منحصر به فرد بود: ساختار شکن، نو و بدیع، بی پروا و البته به شدت هنرمند و آموخته. بسیاری همان وقت و بعدا هم بودند که بعضی از اینها را داشتند، ولی نامجو به قولی : "هر چه خوبان همه دارند تو یکجا داري " بود، در واقع خودش همان ترنجي ست که اندر این جهان تنگ و پوسیده نگنجد!

جنس و نوع صدایش تک هست .هم طعم سنت را چشیده و هم سر در تغییر دارد. هم جوان بود و ناسازگار، و هم تلاش گر و تجربه ساز. همین است که اگر آهنگی می سازد و می ساخت هم از سعدی و مولوی و باباطاهر و حافظ و گذشتگان مدد و یاری می گرفت و هم شعر آنها را با گیتار الکتریک و بیس و موسیقی راک و جاز آشتی می داد.

آهنگ ترنج یکی از همین شاهکار آشتی هاست. شعر عاشقانه ای از خواجوی کرمانی با آوازی سنتی بر روی آهنگی راک و جاز. و اینقدر همه چیز با هم هماهنگ است انگار خواجو این شعر را هفتصد سال پیش برای یک آهنگ راک نوشته!

محسن نامجو با همه این خصوصياتش تجربه مهمی را نشان همه داده و اینکه دنیا را نباید و نمی شود با دید مطلق و ثابت نگاه کرد. اینکه تجربه همیشه راه گشا بوده و هست و اگر چیزی باشد در دنیا که آدمی را از جمود و مردگی نجات دهد همین تجربه کردن و جور دیگر دیدن است. حتما همین تجربه ها هستند که مسیر پيشرفت را باز می کنند.

برای محسن نامجو که بی پروا برای نسل من و بعدی های من خواند و هنوز هم می خواند، همیشه بودن و خواندنش را می خواهم. خداوند عمر طولانی اش دهاد!

/ 0 نظر / 255 بازدید